Zamanında İrlanda’dayken Anita diye bir kızla
konuşuyordum. Ona herkesin birbirine aşık olması ile ilgili üzerinde yeterince
düşünülmemiş teorimi sunmuştum. Üzerine espriler falan yaptık sonradan hoş
oldu.
Gel zaman git zaman bu teorinin çok benzerini
Georg ile konuşurken tekrar aklıma geldi, bu sefer lafımın ortasında kafamda
şekillendi fikrim.
Herkes, doğal içgüdülerimiz sebebiyle bizim
için potansiyel bir “partner” ya da bir “eş”. Arkadaş ya da koca ve ya eş, ne
olduğu fark etmeksizin herkes bize 0dan bir potansiyel sunuyor. Çünkü insan
vücudu her zaman kırmızı alarmda, her zaman hayatta kalmak 1. Planda. Buna
günlük yaşamdan verebileceğim en yerinde örnek kadınların regl olması, beyni
bir çocuk istemese, gerek görmese bile vücudu sanki bütün insan ırkını kaderi
buna dayanıyormuşçasına o yumurtaya özen gösterip, hazırlıyor, döllenme
olmadığı takdirde de yas tutuyor.
Bu yüzden herkese onları gördüğümüz an aşık
oluyoruz.
İnsan ilişkileri 0dan değil 100den başlıyor
kanımca. Sims 2 oynamış olanlarımız bilir, insan ilişkilerinin göstergesi gibi,
biraz öyle.
(evet güncem şu an bir dil angaryası)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder