volete sapere come il mio paese è??

ho scritto questo tanto tempo fa, scusi se c'è gli errori.

ho scritto questo perché ho pensato che ho scritto "La turchia è un bel paese, abbiamo terra nella asia e europa, c'è il caffè turco, i dolcetti e bagno turco..." basta volte.

cominciammo;

"  Io non voglio iniziare questo foglio con una frase come <La Turchia è un bel paese>, perché non è vero.

 Prima, noi siamo sempre "tra" qualcosa: tra asia e europa, tra cultura moderna e islamica, tra destra e sinistra. Sì avere la differenza sono cose molto bella, ma noi non possiamo avere una solo mentalità.

Per esempio; nella zona dove io abito, c'è gente molto tradizionalista e gente molto moderna che abitano insieme. La differenzia economica, e di mentalità tra le due classi è una cosa che noi debbiamo fronteggiare ogni giorno. Per me, andare fuori con i pantaloni corti è impossibile senza una persona che mi accompagna. Io non posso girare senza un amico o mio papà, perché non c'è rispetto per le donne. In Turchia il 73% delle morti delle donne avviene perché i loro mariti uccidono.

Nella strada tu puoi assassinare una donna, ma non puoi baciarla.

Adesso, il nostro sistema di educazione è molto corrotto; infatti se una persona vuole andare all'università governativa (o ad una privata con una borsa di studio) deve fare un esame di maturità molto difficile, perché ci sono tanti studenti, ma non sufficienti università perché i governanti preferiscono costruire moschee

Il ministro dell'educazione non sopporta l'educazione senza religione e vuole cambiare tutti i licei e le scuole medie facendoli diventare licei religiosi. Noi non abbiamo un opzione più.

A scuole, nella classe di storia, noi sempre facciamo la storia degli ottomani. Sì, è stata un periodo bellissimo, ma noi non imperiamo la storia recente con interruzione militare avvenuto 30 anni fa, noi non imperiamo le cose che sono cambiate nel paese, perché il governo vuole un generazione ignorante.

più di meta dei nostri giornalisti di sinistra si trova nel prigione perché hanno provato parlare.

Noi abbiamo questa cosa si chiama "dershane"; praticamente si tratta di una seconda scuola, perché solo scuola non è basta per il nostro "esame di maturità". In qualche "dershane" tu anche ricevi cose religiose. Loro vengono nella tua casa e lasciano fogli con passaggi del Quran, insegnano preghiere e in qualche dershane tu devi preghiere con loro. Nella classe tu non puoi entrare con i pantaloni stetti o con una maglietta corto.

Tutto si questi sono perché ho paura per mio paese.

la bambina

ha ammiccato i suoi occhi socchiusi, e ha guardata a me. Per tutto la mia vita, questa è stato lo sguardo più importante che io ho ricevuto. Perché questo momento che io stavo analizzando non significa niente per lei.

Ecco perché e così importante. Sono indifferente a tutte le cose che lei ha visto prima, perché sono diverse. Non sa analizzare ancora, sa solo che tutte le cose che vede sono differenti. Questa formula magica di differenza è normale per lei, perché non è ancora pronta.

Questa è perché sei importante, bambina.

§  §  §  §  §  §  §  §  §

Kisik gozlerini kirpistirdi, ve bana bakti. Hayatim boyunca kabul ettigim en onemli bakisti. Cunku benim icin dunyalara mal olmus bu kisa an, onun icin hicbirsey ifade etmiyor.

Ki bunun icin de omli ya. Su ana kadar baktigi hicbir seyden farkim yok, cunku diger hicbirine benzemyorum. Baktigi sadece baktigi seylerin hepsinin onun icin benzersiz oldugunu biliyor. Benzersizligin puturlu buyusu onun icin normal, cunku hayata karsi ham o.

Iste bu yuzden bana bakman, beni izlemen bu kadar onemli bebek.

bina temelleri

merhabalar efenim

burada 4. ayi bitirdim sanirsam besinciye girdim. durum raporuma basliyorum;

simdi bize 3. ayda mutsuz olacagmizi soylemelerine ragmen 3. ayda gulucukler sactigim icin inanmakta zorluk cektigim afs cizelgesine gore benim bir dususe gecmis olmam lazim. durust olmak gerekirse dusuyor olmak beni korkutmuyor, simdilik gunlerim sadece daha sakin, biraz daha yorgunum, ama hayir kesinlikle mutsuz degilim. mutsuz olmamam gokkusaklari kustugum anlamina da gelmiyor. durust olmam gerekirse dedigim gibi, dusuyor olmak degil, en dibi daha once gormus olmak beni endiselendiriyor.

sanirim bu noktada olan tek kisi ben degilim, cok afslilerle konusmuyorum ama konustuklarim da benimle ayni yaricaptalar gibi. mesela bir arkadasim yolun yarisini bitirdik demisti, ben de ona bir bina benzetmesi yapmistim. yarisi bitmis bina da birseye benzemez neden? cunku daha bir cukurdur. kendi tavsiyemi dinleme vaktim geldi, zaten dinlemesem ona saygisizlik etmis olurdum.

neyse onun disinda aileyle aram daha iyi, cunku dediklerini anlamanin uzerinde artik anlatmaya calistiklarini da anliyorum. dilin otesinde zihniyet olarak anlasabiliyoruz artik, gec oldu guc oldu ama oldu. bu yuzden acikcasi bu dususun o kadar derine inecegini sanmiyorum.

livia geldi yanima gecen gun, dedi ki senin artik bir soyadin daha var, o da battenti.

yeni yıl ile ilgisi olmayan bir yazı...

bu benim gecikmiş müze ve Napoli yazım... evet ben Napoli'ye gittim.

olsun böyle başlammamalıydım bu yazıya..

daha önce nonna anna ile müzeye gittim. müze yorumu yazım bu. önceden belirtmek isterim ki hayır kendimi eleştirmen ilan etmedim sadece defterime aldığım notları paylaşmak istiyorum. eğer UyurÇizer'in içindeki bu paylaşma isteğine kadar sebep sonuç ilişkilendirmesi yapmaya çalışırsak okur, sen de bezersin hayattan ben de. o yüzden bunu yapmayalım. git sen kendine bir çay koy ben de defteri bulayım.

madde madde giriyorum kur, tek parça haline getiremedim.

*  *  *  *  *  *  *  *
açılışı veriyorum; rönesans döneminin ve dinden etkilenmiş sanatçıların yoğunlukta olduğu bir sergiydi

• dine olan minör antipatimden olsa gerek ki çoğu rönesans tablosunu duygusuz bulurum, bu kadar sabır, detay ve emek gerektiren işlerde surata bu kadar az detay koyulması, bütün suratların arayan değil de bakmış olmak için bakan huzur dolu ifadelerini anlayamam ben. 

(rape of the sabine women)

-ikinci maddeye görüntülü örnek ile başlıyorum. bu görüntü görme şansını elde etmiş olduğum bir tablonun fotoğrafıdır. 1627-29 yılları arasında yapılmış olan tablo ışık ve teknik açısından fevkaladenin fevkinde ama nedense kadınların suratında kaçırılıyor ifadesi yok. açıkçası bunu biraz tablonun arkasındaki hikaye de açıklayabilir.
nonna annanın anlattığına göre resimdeki askerlerin bu kadınları kaçırma sebebi eşleri olmamalarından kaynaklanıyormuş. yani kısacası eskiden insanlar köyde eş bulamayınca yan köylerden kadın kaçırıyorlarmış. benim suratımdaki ifadenin üzerine nonna anna savunmaya girişti efenim bu kadınlar hiç yerlerini yadırgamamışlar begunyalar gibi boyunlarını bükmemişler hemen yerleşmişler oraya. türk ermeni gururumuz yüzünden ışık hızında kendisi ile empati kurabildiğim nonna annayı fazla sıkıştırmadım  ve gezmeye devam ettim...

-Carlo Saraceni. hani kocman müzelerde tabloları arkaplan doldurmak için kullanılan sanatçılar olur ya, maalesef kendisi onalrdan ama hayatım boyunca kumaşı bu kadar güzel resmedebilmiş birini görmedim. hayır efenim detay ve renklerle doğallıktan uzaklaştırmıyor kumaşı, atmosfer ile bütünlük içinde kullanıyor kanımca. vaktiniz olursa çalışmalarına bakmanızı öneririm.

§  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §  §

normalde yaptigimdan farkli bir sey yaptim okur, buraya kadar benimle geldigin icin tesekkurler =))