bu benim gecikmiş müze ve Napoli yazım... evet ben Napoli'ye gittim.
olsun böyle başlammamalıydım bu yazıya..
daha önce nonna anna ile müzeye gittim. müze yorumu yazım bu. önceden belirtmek isterim ki hayır kendimi eleştirmen ilan etmedim sadece defterime aldığım notları paylaşmak istiyorum. eğer UyurÇizer'in içindeki bu paylaşma isteğine kadar sebep sonuç ilişkilendirmesi yapmaya çalışırsak okur, sen de bezersin hayattan ben de. o yüzden bunu yapmayalım. git sen kendine bir çay koy ben de defteri bulayım.
madde madde giriyorum kur, tek parça haline getiremedim.
* * * * * * * *
açılışı veriyorum; rönesans döneminin ve dinden etkilenmiş sanatçıların yoğunlukta olduğu bir sergiydi
- dine olan minör antipatimden olsa gerek ki çoğu rönesans tablosunu duygusuz bulurum, bu kadar sabır, detay ve emek gerektiren işlerde surata bu kadar az detay koyulması, bütün suratların arayan değil de bakmış olmak için bakan huzur dolu ifadelerini anlayamam ben.
(rape of the sabine women)
nonna annanın anlattığına göre resimdeki askerlerin bu kadınları kaçırma sebebi eşleri olmamalarından kaynaklanıyormuş. yani kısacası eskiden insanlar köyde eş bulamayınca yan köylerden kadın kaçırıyorlarmış. benim suratımdaki ifadenin üzerine nonna anna savunmaya girişti efenim bu kadınlar hiç yerlerini yadırgamamışlar begunyalar gibi boyunlarını bükmemişler hemen yerleşmişler oraya. türk ermeni gururumuz yüzünden ışık hızında kendisi ile empati kurabildiğim nonna annayı fazla sıkıştırmadım ve gezmeye devam ettim...
-Carlo Saraceni. hani kocman müzelerde tabloları arkaplan doldurmak için kullanılan sanatçılar olur ya, maalesef kendisi onalrdan ama hayatım boyunca kumaşı bu kadar güzel resmedebilmiş birini görmedim. hayır efenim detay ve renklerle doğallıktan uzaklaştırmıyor kumaşı, atmosfer ile bütünlük içinde kullanıyor kanımca. vaktiniz olursa çalışmalarına bakmanızı öneririm.
§ § § § § § § § § § § § § § § § § §
normalde yaptigimdan farkli bir sey yaptim okur, buraya kadar benimle geldigin icin tesekkurler =))

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder