İtalya kaldırımları

Resmin de belirttiği gibi, günlüğüme ilk defa bir başlık atarak başlıyorum. Ama olsun her şeyin bir ilki vardır.

Neyse efenim buranın kaldırımları bir ilginç.

Hayır altından yapılmış değil, Portekiz’dekiler gibi el işçiliği yok, yürürken ayakkabınızın altına tarih yapışmıyor. Zaten ben de Roma’dayım  ama Piazza Venezia’nın göbeğinde ve ya Vatican’ın arka bahçesinde değilim. Oralara göre biraz varoş kaçıyor benim oturduğum yer.

Oturduğum yerin bir özelliği de, tek özelliğinin yaşam alanı oluşu. Dükkanlar ve mekanlar tamamen günlük yaşam üzerine kurulu.

Bu yüzden turist yok yolunu kaybetmiş sırt çantalı gezgin yok 21. Yüzyıl ozanı yok. Bir evin ardiyesi bir bakıma. Bu yüzden kaldırımlara özen gösterilmemiş. “Özen gösterilmemiş kaldırım nasıl olur?” mu dedi arka sıradaki kumral beyefendi? Zaten başkası sorsa şaşardım.

Neyse efenim açıklayayım

, özen gösterilmemiş kaldırımın içinde taş olur. Küçük küçük keskin keskin de olmazlar tırnak boyunda nazik taşlardır. Takılıp da düşmezsiniz, çok efendiler.

Taşı ve suyu bol, çimentosundan tasarruf etmek için takım elbiseli adamların ve zaten küçücük olan apartman dairesini kaybetmek istemeyen iş dünyasına yeni atılmış mühendis, mimar ve seçtiği bölüme her gün lanet okuyan şehir planlamacılarının kafa yorduğu bu kaldırımlar, yapılırken burakılan oşluklara dikilen ağaçları köklerinin gücüne dayanamayıp kırılıyor, çatlıyor sonra bu çatlakların arasından otlar çıkıyor, kimisi de çiçek açıyor.

Detaylardaki güzellik bu olsa gerek.

Sonra köpek kakasına basıyorum çünkü okulumun çevresinde oturan kimse köpeğinin arkasını toplamıyor. Duydunuz mu Viale Jonio sakinleri size sesleniyorum!

bunu da böyle ekleyeyim dedim elimde olan bütün paar birimleri avrupanın başka biyerinden, herhalde euro kullanmanın en sevdiğim tarafı