Mio Nonna

Bu gün Nonna (anneanne) benı Roma'nın merkezine götürdü. Emekli öğretmen olan Nonna her ne kadar bana bir günde italyanca öğretme çabalarıyla beni ve kafamın içindeki mukusu zorlamış olsa da, çok hoş ve yaşına göre dinç bır kadın. 

İlk durağımız San Marco Adında bir kilise oldu. Kilise dışardan çok gözterişsiz gözükse de içi çenemi yere değdirecek kadar inanılmazdı. 

İçeride düşünmeye başladım, ben de doğduğum andan itibaren her hafta bu kadar büyülü bir yere getirilseydim benim de "tanrı" figürü için kendi ve sevdiklerimin canına kıyabilecek noktaya gelmem çok uzun sürmezdi. Tavanı altınla kaplı olan bina aslında çok mantık, para ve iyi niyet üzerine kurulu bir bakış açısından bakıldığında eritilse ve ya parçaları açık arttırmada satılırsa Afrika'daki açlığı yarıya indirgeyebilecek potansiyeli var. Yuvarlak şeklindeki ana holü gezerken bu düşünceler kafamda cirit atıyor, bir yandan da Nonna'nın ingilizce-italyanca karışımı dilini deşifre etmeye çalışıyordum. Sonra turu bitirdim ve merdivenlerden yukarı, gün ışığına çıkarken suçlu hissettim. Bunları düşündüğüm için kendimi suçlu hissettim. Orası.. dokunulmamalıydı, parçaları ayrılmamalıydı. 

*     *     *      *      *     *     *     *     *     *      *      *     *      *  *     *     *      *      *      *  *     *     *   *

Gittiğimiz ve hakkında yazmak istediğim ikinci durak burası olmasa da benim gibi bina fetişine sahip arkadaşlar için koydum bu resmi. Hakkında yazmak istediğim ikinci şey, Santa Maria kilisesi ve sermayesi. Çoğu orta boyun biraz daha altında olan kilise gibi yuvarlak bir meydanın içine sandalyeler konulması ve duvarlardaki süslerden oluşan kiliseye girdik, sag tarafta mermerden, üstünde bir melek figürüyle süslenmiş kuş banyosy bozması bir... çanak vardı. Bir kadın parmaklarını batırıp çok hıristiyan bir jest sergiledikten sonra Nonna bana onun kutsanmuş su olduğunu söyledi, içine bakınca seviye seviye yosun tutmuş ve kirşenmiş yarım daire şeklindeki çanağın dibindeki bitmeye yüz tutmuş su birikintisi ile yüz yüze geldim. Kafamı hemen şu sorular kurcalamaya başladı; ben sağlağım, bu yüzden gezmeye saat yönünün tersi yönde başladım, insanların çoğu sağlak, o zaman girişin sağ kapısındaki çanakta daha mı fazla su var? Suyu değiştiriyorlar mı? Yoksa sağ taraftaki su azaldıkça soldan ekleyip zaman mı kazanıyorlar? Suların kutsanılmışlığı zaman geçtikçe seviye değiştirir mi? Değiştirirse daha fazla insanın elinin değip manevi güçlerinden parçalarını bıraktıkları su daha mı kutsal ve makbuldür? Tabii bu sırada yazık, Nonna bana hala laf anlatmaya çalışıyor.